- Psychoterapia jest kosztowna?
Psychoterapia faktycznie jest kosztowna. W Warszawie miesięczny koszt prywatnej psychoterapii może wahać się od 320 zł do 1600 zł. W zależności od podejścia terapeutycznego, w którym pracuje terapeuta, spotkania, tzw. sesje, mogą odbywać się raz w tygodniu do 4 razy w tygodniu – im więcej sesji tym koszt terapii oczywiście wyższy. Ceny wahają się także ze względu na
staż i doświadczenie terapeuty, zdobyte certyfikaty, lokalizację jego usług. Zapewne terapeuci, którzy zdecydowali się na przedstawienie swojej osoby w mediach mają – ze względu na większe zainteresowanie ich usługami – wyższe stawki.Publiczna służba zdrowia oferuje rzetelną pomoc w niektórych problemach, np. w leczeniu uzależnień, w pomocy dzieciom i młodzieży, w leczeniu zaburzeń odżywiania czy chorób psychosomatycznych. Są w Polsce także dobre bezpłatne
ośrodki pracujące z rodzinami. W Warszawie, publiczne Centrum Psychoterapii przy ul. Dolnej proponuje profesjonalną krótkoterminową pomoc w grupie terapeutycznej. Część ośrodków pracujących jako fundacje ma czasem możliwości prowadzenia
psychoterapii grupowej, finansowanej ze swoich środków. Ale oferty długoterminowej bezpłatnej psychoterapii indywidualnej w państwowych ośrodkach chyba w ogóle nie ma. Niestety! Niestety, ponieważ wielu z nas, terapeutów spotyka osoby,
którym pomoc psychologiczna jest bardzo potrzebna a nie są w stanie w tym momencie życia za nią zapłacić. Terapeuta w gabinecie prywatnym jest wtedy w trudnej sytuacji, ponieważ ma niewielkie możliwości pomocy takim osobom, najczęściej daje wsparcie i pomaga szukać miejsc, do których można Ją odesłać.Nasi klienci decydują się na prywatną pomoc z różnych powodów, najczęściej trafiają do nas z polecenia więc decydują się na ten
wydatek ufając, że to dobra inwestycja, że „idą w dobre ręce”. Inni po prostu uważają, że prywatna psychoterapia gwarantuje lepszy poziom usługi, w lepszych warunkach, z lepiej przygotowanym terapeutą. To ostatnie często jest prawdą,
choć znamy wielu świetnie przygotowanych do zawodu, dobrych terapeutów pracujących w państwowych ośrodkach, tyle, że dostęp do nich jest bardzo ograniczony. Część osób przychodzi po krótkoterminową pomoc, na kilka – kilkanaście spotkań, które wystarczają by uporać się z chwilowym kryzysem. Nie zakładają zatem, że ponoszenie tego kosztu będzie się wydłużać i często
faktycznie tak bywa. Są również osoby, które przychodzą do nas ponieważ nie mogą czekać na miejsce w publicznym ośrodku, potrzebują pomocy natychmiast.Skąd środki na psychoterapię? Wiele osób szuka możliwości wygospodarowania pieniędzy na psychoterapię przesuwając w budżecie swoje wydatki, rozwijają w pracy psychoterapeutycznej swoje możliwości gospodarowania pieniędzmi albo szukają oferty prywatnych ubezpieczycieli. Niektóre firmy ubezpieczeniowe refinansują nawet 80% kosztów prywatnej psychoterapii. Czasem wymogiem jest korzystanie z zakontraktowanego gabinetu czy ośrodka ale nie zawsze.
Pocieszająca jest w tej sytuacji często słyszana przez terapeutów refleksja kończących terapię klientów, że decyzja o psychoterapii okazała się być bardzo ważną dla ich życia, a wydane na nią pieniądze były inwestycją w siebie i w swój rozwój.
Psychoterapia – Warszawa: kontakt SENSUM 506-666-777
- Dobry psycholog? Dobry psychoterapeuta?
Kim jest dobry psycholog? A właściwie dobry psychoterapeuta?
Oddać się w „dobre ręce” to w naszym zawodzie ważna kwestia. Stomatologa szukamy często wśród znajomych, tak jak i fryzjera, tym bardziej więc zapewne do delikatnych spraw osobistych chcielibyśmy mieć zaufaną osobę. Psychoterapeuta, któremu powierzamy nasze osobiste sprawy powinien być profesjonalistą. Po czym to poznać? O co pytać ?
Dobry psychoterapeuta to osoba przede wszystkim dojrzała osobowościowo, dorosła, znająca siebie. Dziś wymagana jest od psychoterapeutów długotrwała praca nad sobą we własnej psychoterapii, można o to zapytać terapeutę wprost. Dobry psychoterapeuta to również osoba, która posiada stosowne wykształcenie – magisterskie i zawodowe. Psychoterapeutami są najczęściej psycholodzy i lekarze psychiatrzy, ale także socjolodzy, filozofowie, absolwenci pedagogiki, resocjalizacji czy pielęgniarstwa. Etycznym warunkiem wykonywania zawodu psychoterapeuty jest ukończenie szkolenia zawodowego, najczęściej czteroletniego, które kończy się uzyskaniem dyplomu psychoterapeuty. O to również mozna pytać terapeutę wprost.
Dobry psychoterapeuta to także osoba, która pracuje pod superwizją. Superwizja jest metodą uczenia się zawodu pod okiem doświadczonego psychoterapeuty; w większych ośrodkach terapeutycznych czasami tę funkcję pełnią spotkania zespołu terapeutów. Superwizja dla odpowiedzialnego psychoterapeuty jest „zaworem bezpieczeństwa” - nad jego pracą czuwa ktoś bardziej doświadczony, kto sprawdza na bieżąco wiedzę, przygotowanie do zawodu oraz kondycję emocjonalną terapeuty, śledzi jego rozwój zawodowy i osobisty. O to także można pytać terapeutę.
Dobry psychoterapeuta stale poszerza swoje kwalifikacje zawodowe i osobiste uczestnicząc w szkoleniach, warsztatach czy konferencjach.
Wreszcie, najogólniej mówiąc, profesjonalista w tym zawodzie respektuje i przestrzega kodeksu zasad etyki zawodowej. Kodekst etyczny psychoterapeuty można zaleźć na stronach Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. http://www.sekcjapsychoterapii.pl/
Psychoterapia – Warszawa: kontakt SENSUM 506-666-777
- Poradnia psychologiczna?
Na naszą stronę trafiają czasami osoby, które natknęły się na nasz ośrodek w Internecie szukając w Warszawie publicznej poradni psychologicznej. Szukają często usług, które dziś oferują funkcjonujące w całej Polsce między innymi publiczne poradnie zdrowia psychicznego (często przyszpitalne) czy poradnie psychologiczno-pedagogiczne, czyli takich jak orzeczenia, diagnostykę psychologiczną, pedagogiczną czy logopedyczną. Pytają o testy na inteligencję, testy osobowościowe czy nawet o możliwość przygotowania się do testów przeprowadzanych np w procesie rekrutacyjnym.
Żeby zaoszczędzić Państwu kłopotu – wyjaśniamy:
Nasz ośrodek jest prywatną poradnią psychologiczną w warszawie, oferującą usługi w zakresie psychoterapii i rozwoju osobistego. Nie mamy możliwości i uprawnień do wydawania orzeczeń, nie przeprowadzamy testów psychologicznych a diagnostykę opieramy na wywiadzie, czyli wyłącznie rozmowie z osobą zainteresowaną pomocą psychologiczną. Jeśli zachodzi potrzeba konsultacji diagnostycznej, np. psychiatrycznej lub w kierunku uzależnień odsyłamy naszych klientów do sprawdzonych ośrodków, lekarzy i terapeutów posiadających odpowiednie do tego uprawnienia.
- Psychologowie też mają problemy ze sobą.
To prawda. Psychologowie czy psychoterapeuci – jak wszyscy –
są ludźmi, z właściwą ludziom wrażliwością, słabościami, ograniczeniami,
trudnościami. Także często z trudną przeszłością, bo właśnie ta trudna
przeszłość skłoniła ich kiedyś do szukania odpowiedzi, wyjaśnienia czy uzasadnienia dla tego, co
przeżyli. To właśnie trudne
doświadczenia wykształciły w nich wrażliwość na innych, empatię, która pozwala
na współodczuwanie i rozumienie doświadczeń innych ludzi.Jednak te doświadczenia i wynikające z nich umiejętności nie
uprawniają do pomagania innym jako
psychoterapeuci. Do tego potrzeba świadomości siebie, głębokiego rozumienia
siebie, świadomości przyczyn i skutków trudnych czy dramatycznych wydarzeń, w
których uczestniczyli. I życzliwości dla siebie samego, by tę życzliwość zdolni
byli mieć i dla innych ludzi.Drogą do tego jest praca nad sobą w psychoterapii. Każdy
psychoterapeuta powinien przejść terapię własną i wracać do niej, gdy zachodzi
taka potrzeba. Współczesne szkoły psychoterapii wymagają tego od młodych
terapeutów; jest to jeden z warunków otrzymania dyplomu ukończenia szkolenia z
psychoterapii.To, że terapeuta ma za sobą terapię własną zupełnie nie
oznacza, że jest wolny od osobistych trudności raz na zawsze. Z biegiem lat
zmieniają się okoliczności życiowe, zmieniają się fazy życia, terapeutów także
przecież dotykają straty, choroby i wszystko to, co wpisane jest w życie
każdego człowieka. Także sam zawód psychoterapeuty stawia go przed sytuacjami,
które mogą być trudne do samodzielnego „uniesienia”. Etyka tego zawodu, w
szczególności szacunek i dbałość o dobro klienta każe w takich chwilach znów zwrócić
się o pomoc.Myślę, że wszyscy w naszym zespole zgodzimy się co do
przekonania, że psychoterapeuta to człowiek jak każdy inny, często trochę
bogatszy o trudne doświadczenia ale też bliższy ich przekroczenia, nadania im
sensu i wartości w drodze do osobistego rozwoju. Gotowy do towarzyszenia innym ludziom
w spotkaniach z ich własnym cierpieniem i zdolny do wrażliwej, świadomej i
aktywnej obecności w tych przeżyciach. - Kiedy zgłosić się po pomoc?
Życie przynosi problemy, które każdy z nas – w toku swojego rozwoju – uczy się rozwiązywać. Rozstania i straty, żeby przywołać tylko te z najtrudniejszych dla nas wydarzeń są wpisane w życie, nieuniknione. Codzienne ludzkie zadanie to radzenie sobie z mnóstwem drobnych problemów, częśc z nich przynosi tzw. los, inne, zwykle nieświadomie, tworzymy sobie sami. Każdy z nas ma doświadczenia, które tworzą mapę jego możliwości mierzenia sie z życiem, zdobył narzędzia, rozwinął zdolności, które pomagają czynić swoje życie satysfakcjonującym. Prócz doświadczeń, każdy z nas dostał też jakieś wyposażenie biologiczne, temperamentalne, czy fizyczne, które czasem ułatwia lub utrudnia mu codzienność. To razem sprawia, że w stresie samochodowego korka jedni tłuką w klakson a inni włączają Bacha albo rozmyślają o weekendzie.
Jeśli problemów jest zbyt dużo lub nasze możliwości ich rozwiązania się wyczerpały (lub jedno i drugie), człowiek cierpi. Przedłużający się stres, zbyt długo przeżywane napięcie, lęk, zniechęcenie, bezradność, bezsilność albo wstyd, złość czy nienawiść niszczą nasze poczucie sensu i zadowolenia z życia. Wtedy warto zwrócić się o pomoc. Może się okazać, że trzeba „nadrobić zaległości” z życia, zdobyć nowe doświadczenia, obejrzeć te, które utrudniają życie. Wydobyć zasoby i potencjał, które dotąd nie miały możliwości się ujawnić.
Szukanie pomocy dla siebie to objaw zdrowia a nie choroby. Jest innym niż dotychczas sposobem na wyjście z trudnej sytuacji ale jest ruchem w stronę zmiany, w stronę powrotu do równowagi albo wypracowania równowagi.
Jeszcze jedno: zgłoszenie się do psychologa czy psychoterapeuty nie oznacza automatycznej zgody na długą pracę terapetyczną. To, jakiej pomocy, w jakiej formie i jak długo ma ona trwać zależy od Ciebie, terapeuta jedynie proponuje współpracę.
Określenia „pacjent” używają często terapeuci, którzy po prostu pracowali w ZOZ-ach. Z przyzwyczajenia
Zgoda